jouw favoriete jobs
lijst leegmaken
Na zijn rechtenstudies werkte hij vijf jaar als advocaat en maakte hij vervolgens de overstap naar een inhouse functie als legal counsel. Niet veel later koos hij voor een nieuwe, minder evidente stap: een carrière in de verzekeringssector.
Twintig jaar later is Frederic nog steeds heel tevreden met die keuze.
Onze collega Sylvie Gerlo, die zelf meer dan tien jaar in de verzekeringssector werkte en onze insurance divisie leidt, ging met Frederic in gesprek. Welke elementen hem destijds overtuigden, hoe zijn juridische achtergrond hem doorheen zijn carrière is blijven helpen en waarom hij ook voor andere juristen heel wat opportuniteiten ziet binnen insurance, lees je in dit interview.
1) Je hebt Rechten gestudeerd en bent, zoals veel juristen, je carrière gestart aan de balie als advocaat. Kan je beschrijven binnen welke rechtstakken je precies actief was en met welk type dossiers je in aanraking kwam?
Ik heb vijf jaar aan de balie gewerkt bij het advocatenkantoor Nelissen Grade. Dit kantoor telde toen ongeveer 25 à 30 advocaten, wat me in het begin toeliet om vrij breed te werken.
Via pro-Deodossiers kwam ik bijvoorbeeld met familierecht in aanraking, maar ik merkte vrij snel dat dat minder bij mij paste. Mijn focus lag dan ook snel op het handels- en vennootschapsrecht, met bedrijven als cliënt.
De dossiers waren erg gevarieerd: van contractuele betwistingen en handelsagentuur tot samenwerkingsovereenkomsten en puur advieswerk. Daarnaast deed ik ook contentieux: ik schreef conclusies en ging naar de rechtbank om te pleiten.
Naarmate ik meer ervaring kreeg, kreeg ik ook meer verantwoordelijkheid over dossiers en had ik rechtstreeks klantencontact. Je behandelde er dossiers echt van A tot Z. Vooral die diversiteit vond ik interessant. Op dat moment wist ik ook nog niet exact waar ik uiteindelijk naartoe wilde met mijn carrière. Ik zag de advocatuur in zekere zin ook als een verdere opleiding.
2) Nadien maakte je een overstap naar een inhouse functie en startte je als bedrijfsjurist, opnieuw een logische stap na een aantal jaar balie. Kan je wat meer vertellen over die keuze?
Na vijf jaar kwam ik op een soort tweesprong terecht: ik moest voor mezelf uitmaken of ik verder wilde gaan in de advocatuur. Doorgroeien richting partnership was nooit mijn persoonlijke ambitie en bovendien weet je op voorhand niet of dat traject zich effectief zal realiseren.
Daarnaast bleef het werk in de advocatuur toch heel sterk juridisch. Je geeft advies, maar ziet vaak niet wat er daarna concreet mee gebeurt.
In een inhouse functie ligt dat anders. Je bent veel meer betrokken bij de commerciële realiteit van een onderneming en ziet ook rechtstreeks de gevolgen van je advies. Die afweging deed me besluiten dat het tijd was om de overstap te maken.
Ik kwam met een heel brede waaier aan contracten in aanraking, zoals brouwerijcontracten en huurcontracten. Je maakt daarbij voortdurend de afweging tussen wat strikt juridisch de beste oplossing is en wat commercieel haalbaar of wenselijk is. Het is een constante evenwichtsoefening.
Het was fijn om de gevolgen van mijn advies te kunnen zien en mee verantwoordelijkheid te dragen voor de uitvoering ervan, zonder de link met het juridische volledig te verliezen.
3) Dan maakte je de overstap naar de verzekeringswereld, een sector waarin je ondertussen al twintig jaar actief bent. Hoe kwam insurance destijds op je radar en in welke mate was dit een sector die je voordien al als mogelijke carrièrepiste had overwogen?
Insurance was, ook bij mij, absoluut geen kinderdroom of carrièrepiste die ik voordien ooit had overwogen. Zoals bij veel mensen in de sector ben ik er eerder toevallig in terechtgekomen.
Ik kwam op een event een goede vriend tegen die in de sector werkte. Hij legde me uit wat zijn job precies inhield. Dat heeft mijn interesse gewekt en uiteindelijk dacht ik: ik wil wel eens op gesprek gaan.
Na verschillende gesprekken kreeg ik een veel beter beeld van de functie en de sector en heb ik uiteindelijk de sprong gewaagd.
Voordien was insurance eigenlijk nooit echt op mijn radar gekomen: onbekend maakt onbemind. De internationale omgeving en de dynamiek van corporate insurance ontdek je eigenlijk pas wanneer je er echt zelf in werkt.
Wat me ook opvalt, is dat veel mensen die eenmaal voor de sector kiezen, er uiteindelijk lang blijven.
4) Wat heeft je uiteindelijk overtuigd om die stap te zetten? Wat trok je aan in de functie van Financial Lines Underwriter en in de verzekeringssector?
Als jurist wilde ik het juridische nooit volledig loslaten. Dat blijft ook binnen underwriting een belangrijk onderdeel van de job. Je onderhandelt over contracten, bespreekt afwijkingen van standaardvoorwaarden en moet rekening houden met wetswijzigingen.
Tegelijkertijd kwam er een commerciële dimensie bij. Je maakt offertes, werkt in een competitieve omgeving en bent mee verantwoordelijk voor groei.
Wat mij daarnaast bijzonder aansprak in de rol van Financial Lines Underwriter, was dat er ook economische en financiële analyse bij kwam kijken. Je analyseert ondernemingen, volgt economische trends en kijkt veel breder naar een bedrijf en zijn risico's. Die combinatie van juridische, commerciële en economische elementen heeft me overtuigd om te sprong te wagen.
Ik kwam bovendien terecht in een internationaal bedrijf. De dynamiek, de sfeer, de meertaligheid, de trainingen, seminaries en het contact met buitenlandse collega's spraken me enorm aan. Ook af en toe reizen maakte deel uit van de job.
Binnen corporate insurance krijg je bovendien vaak rechtstreeks toegang tot mensen die vaak hoog in de hiërarchie van ondernemingen staan. Bij bestuurdersaansprakelijkheid bijvoorbeeld spreek je met het management van de bedrijven die je verzekert. Je krijgt de mogelijkheid om hen rechtstreeks vragen te stellen en uit eerste hand informatie te krijgen. Dat vond ik bijzonder boeiend.
Later heb ik ook ontdekt dat er binnen insurance heel verschillende marktsegmenten bestaan, elk met hun eigen uitdagingen. Bij een KMO-portefeuille werk je bijvoorbeeld veel meer vanuit portfolio management. België is een KMO-markt bij uitstek, op die manier kan je binnen internationale groepen soms ook echt een voorbeeldfunctie hebben en kan je specifieke verzekeringsoplossingen ontwikkelen voor dat segment.
5) Hoe groot was de stap van een juridische functie naar insurance in de praktijk? Welke kennis en vaardigheden uit je juridische carrière kon je meteen meenemen, welke blijken vandaag nog waardevol en wat moest je echt nog leren?
De overstap was in de praktijk minder groot dan je misschien zou denken.
De advocatuur is een heel brede opleiding. Je leert omgaan met klanten, oplossingen zoeken en pleiten, allemaal zaken die je ook kan gebruiken binnen onze sector: pleiten is uiteindelijk een vorm van presenteren en overtuigen. Juridische profielen komen daarom ook vrij vaak terug in de verzekeringssector, naast bijvoorbeeld economische profielen.
Mijn kennis van aansprakelijkheidsrecht en van de manier waarop wetgeving werkt, kon ik meteen meenemen. Die kennis blijft vandaag relevant. Je moet juridische ontwikkelingen kunnen vertalen naar concrete risico's voor klanten en nadenken hoe je ze al dan niet willen dekken.
Ook bij vragen over polisvoorwaarden helpt die juridische reflex. Als er nieuwe regelgeving komt, zoals een nieuwe Product Liability Directive of wijzigingen in het vennootschapsrecht, stel je automatisch de vraag: wat verandert er, hoe vertaalt dit zich naar het risico en hoe moeten we onze contracten aanpassen? Moeten bepaalde zaken gedekt of net uitgesloten worden?
Ook het opstellen van polissen en het bedenken van oplossingen op maat sluit daar goed bij aan. Er bestaat niet één oplossing die voor elk risico werkt.
Daarnaast leer je als jurist flexibel werken en omgaan met een zekere werkdruk. Je weet ook dat beslissingen impact kunnen hebben. Dat zijn elementen die je ook in insurance terugvindt.
Als underwriter vorm je je een beeld van een risico en moet je vervolgens bepalen welke voorwaarden en welke premie daar tegenover moeten staan, dat heb ik echt wel moeten leren. Die koppeling tussen risico, voorwaarden en prijs leer je echt on the job. Ik heb tijd nodig gehad om die balans goed te leren inschatten.
Later kwam daar ook nog de focus op de winstgevendheid van een volledige portefeuille bij. Elke individuele beslissing draagt uiteindelijk bij aan de resultaten van die portefeuille. Ook dat is een evenwicht dat je moet leren begrijpen, in samenwerking met bijvoorbeeld actuarissen.
Daarnaast heb ik mijn talen echt verder ontwikkeld omdat de job zo internationaal is.
Dit verhaal geldt natuurlijk specifiek voor underwriting. Wie bijvoorbeeld naar claims gaat, zal opnieuw andere zaken moeten leren.
6) Als je terugkijkt naar het moment waarop je de overstap maakte: had je toen een correct beeld van wat werken in insurance inhield? Wat heeft je achteraf het meest verrast?
Voor ik met de gesprekken begon, had ik eigenlijk geen beeld van wat een underwriter precies deed. Ik wist het gewoon niet.
Tegen het moment dat ik effectief tekende, had ik wel een goed beeld gekregen van de functie. Tijdens de verschillende gesprekken hebben ze me heel duidelijk uitgelegd wat de job inhield.
Wat mij achteraf het meest positief heeft verrast, is de dynamiek binnen zo'n nichemarkt en hoe internationaal de omgeving is. Dat voel je pas echt wanneer je erin zit.
Je hebt bijvoorbeeld op één dag vijf calls waarvan er vier in het Engels verlopen, of je zit op een seminarie samen met collega's uit verschillende landen. Die internationale dimensie vond ik één van de aangenaamste verrassingen.
7) Voor welke types functies binnen insurance zie jij vandaag interessante carrièremogelijkheden voor juristen?
De meest voor de hand liggende stap voor juristen zijn natuurlijk legal counsel-functies binnen verzekeringsmaatschappijen, zeker omdat insurance een sterk gereglementeerde activiteit is.
Maar er zijn veel meer mogelijkheden.
Claims handling ligt bijvoorbeeld vrij dicht bij de juridische realiteit, maar is tegelijk commerciëler dan veel mensen denken. Het kan bovendien inhoudelijk bijzonder complex zijn.
Underwriting is een volgende mogelijke stap. Daar komt naast het technische en juridische ook een duidelijke commerciële component bij, het opbouwen van de relaties met de verschillende stakeholders en het onderhandelen van polisvoorwaarden.
Daarnaast kun je ook nog verder richting puur commerciële functies, bijvoorbeeld binnen distributie. Ook daar kan een juridische achtergrond relevant zijn, omdat je je juridische en technische kennis kan gebruiken om een commercieel verhaal te brengen.
Er zijn vandaag bovendien heel wat vacatures in de sector. Bedrijven vissen vaak in dezelfde vijver en nemen medewerkers van elkaar over, maar zijn vaak ook bereid om kandidaten buiten de sector te overwegen. Daardoor zijn er zeker mogelijkheden voor juristen die de overstap willen maken.
8) Je hebt ondertussen een lange carrière uitgebouwd binnen de sector. Wat maakt dat je na twintig jaar nog altijd graag in insurance werkt? Welke mogelijkheden of aspecten van de sector worden volgens jou van buitenaf onderschat?
Voor mij is de diversiteit van het dagelijkse werk een belangrijk element. Sommige dagen ben je nauwelijks op kantoor en heb je klanten- of makelaarsmeetings. Op andere momenten ben je bezig met analyses of interne managementtaken. Die afwisseling tussen intern en extern werken vind ik interessant. In zekere zin kende ik dat ook al vanuit de advocatuur.
Daarnaast is insurance heel internationaal. Je komt voortdurend in contact met verschillende nationaliteiten en culturen. Dat geldt niet alleen voor Financial Lines, maar eigenlijk voor alle grote verzekeringstakken, zoals Property en Casualty.
Ik heb daarnaast altijd het geluk gehad om met fijne teams samen te werken.
Een ander groot voordeel is de interne mobiliteit. Om de zoveel jaar kwam er bij mij wel iets nieuws op mijn pad: Nederland erbij nemen, een groter team, iets van nul opbouwen zoals de laatste 4 jaren bij Berkshire... Je hoeft echt niet je hele carrière in dezelfde functie te blijven zitten.
Je kunt bijvoorbeeld evolueren van underwriting naar distributie of claims. Die mobiliteit bestaat echt.
Daarnaast is het ook een stabiele sector en financieel is het ook zeker geen onaantrekkelijke omgeving.
Wat volgens mij van buitenaf onderschat wordt, is hoe veelzijdig je jezelf binnen insurance kunt ontwikkelen. Je kunt analytisch groeien, commercieel sterker worden en je talen ontwikkelen.
Insurance is geen rocket science, maar het vraagt wel veelzijdigheid. Verzekeringen zijn bovendien een motor van de economie. Daar deel van uitmaken is relevanter dan sommige mensen misschien denken.
9) De verzekeringssector heeft het vandaag niet altijd gemakkelijk om nieuw talent aan te trekken en blijft voor buitenstaanders soms een vrij onbekende wereld. Waarom denk je dat de instroom van young professionals en mensen uit andere sectoren beperkt blijft?
Dat is volgens mij inderdaad een reële uitdaging.
Er bestaan ondertussen initiatieven, zoals graduate programmes, maar voor mensen buiten de sector blijft insurance vaak onbekend en daardoor ook onbemind. Het imago helpt niet altijd. De sector wordt soms nog als wat stoffig gezien.
Ik denk dat verzekeraars misschien ook niet genoeg doen om zichzelf zichtbaar te maken. Wanneer je de kans krijgt om aan mensen uit te leggen wat de sector en de jobs echt inhouden, merk je vaak dat ze wel geïnteresseerd luisteren.
De sector zou zich dus meer kunnen profileren.
Daar staat wel tegenover dat je als werkgever bereid moet zijn om tijd te investeren in mensen die van buiten de sector komen. Bepaalde zaken moet je echt aanleren, zoals de afweging tussen risico, premie en polisvoorwaarden.
Een plug-and-playprofiel aannemen is natuurlijk gemakkelijker. Iemand van buiten de sector binnenhalen vraagt meer geduld en investering.
10) Hoe zie jij de rol van insurance professionals de komende vijf jaar evolueren, onder invloed van onder meer technologie, AI, nieuwe risico's en toenemende regelgeving?
Ik zie AI vooral als een hulpmiddel voor underwriters en niet als een vervanging.
Bepaalde taken zullen zeker geautomatiseerd worden. Dat kan net positief zijn, omdat repetitieve taken dan verdwijnen en underwriters meer tijd kunnen besteden aan de risico's die echt analyse en aandacht vereisen.
Insurance blijft bovendien een people business. Dat klinkt misschien als een cliché, maar het is echt zo.
De menselijke en commerciële component zal blijven. Je moet onderhandelen met makelaars en klanten en kunnen uitleggen waarom jouw oplossing volgens jou de juiste is. Soms moet je ook verbanden leggen met andere polissen en verschillende oplossingen combineren. Dat menselijke aspect zie ik AI niet zomaar overnemen.
Hetzelfde geldt bijvoorbeeld voor claims. Technologie kan ervoor zorgen dat je minder tijd besteedt aan administratieve verwerking en meer tijd kunt besteden aan de effectieve analyse van een claim.
Tegelijkertijd creëert technologie natuurlijk ook nieuwe risico's. De sector zal dus ook voortdurend moeten nadenken over hoe we daarmee omgaan.
Voor bepaalde niches en meer gestandaardiseerde producten bestaan vandaag al platformoplossingen waarbij niet elk individueel dossier afzonderlijk wordt bekeken, maar vanuit een portefeuillebenadering wordt gewerkt. Ik bekijk die evolutie niet negatief. De rol zal veranderen, maar ik zie technologie vooral als ondersteuning.
11) Welke eigenschappen en vaardigheden zijn volgens jou belangrijk om succesvol te zijn binnen insurance? Welke daarvan zie je vaak al terug bij mensen met een juridische achtergrond? En waar ligt de grote uitdaging voor juristen bij een overstap?
Analytisch vermogen is belangrijk. Insurance is historisch gezien een vrij conservatieve sector, maar opereert tegelijk in een wereld die heel snel verandert. Je moet interesse hebben in die veranderingen en bereid zijn om ze te volgen.
Daarnaast blijft het een people business. Je moet eigenlijk een soort tienkamper zijn: graag met mensen omgaan, je kunnen aanpassen, commercieel ingesteld zijn en talen spreken.
Voor juristen ligt de grootste uitdaging volgens mij vaak in het ontwikkelen van die commerciële reflex en in het vinden van het juiste evenwicht tussen technische rigueur en commerciële flexibiliteit.
Als jurist ben je gewend om heel strikt naar de feiten en naar juridische risico's te kijken. Iets is juridisch correct of niet correct. In een commerciële omgeving moet je soms anders leren denken.
Je kunt bijvoorbeeld heel veel risico's zien en daardoor geneigd zijn om iets niet te doen, terwijl een concurrent misschien wel bereid is om dat risico te nemen en je daardoor het dossier verliest.
Je moet dus leren inschatten: hoe ver kan ik gaan? Juristen hebben van nature misschien eerder de neiging om risico's te vermijden. Die afweging leer je vooral door ervaring.
12) Tot slot: stel dat een advocaat of bedrijfsjurist met vijf à tien jaar ervaring dit interview leest en nieuwsgierig is naar insurance, maar twijfelt omdat hij of zij geen verzekeringservaring heeft. Wat zou je die persoon zeggen?
Als je interesse hebt in de sector, mag een gebrek aan verzekeringservaring geen reden zijn om de stap niet te zetten. Ook niet wanneer je al tien jaar ervaring hebt als jurist.
Heel wat van de vaardigheden die je nodig hebt, heb je als jurist al ontwikkeld.
Insurance kun je leren.. Je moet wel openstaan voor wat er rondom je gebeurt en betrokken zijn bij de sector en de business.
Voor mij zijn de juiste skillset en persoonlijkheid uiteindelijk veel belangrijker dan specifieke verzekeringservaring.
Je eerdere ervaring is relevant, maar moet je op een andere manier inzetten, dat moet je aanvaarden. Je moet dus bereid zijn om zelf ook even te investeren in die learning curve.
Maar als de skillset goed zit, kun je volgens mij vrij snel op hetzelfde niveau komen.
MeetDistrict Spectrum/Madou
Bischoffsheimlaan 15 - 1000 Brussel
Hoofdkantoor
Nederkouter 124 - 9000 Gent
MeetDistrict The Link
Posthofbrug 6/8 - 2600 Antwerpen
Burotel
Congresstraat 35 - 1000 Brussel